Geen geld voor mondzorg

Er komen meer meldingen binnen bij Stichting Armoedefonds van lokale armoedehulporganisaties over mensen die hun mondzorg niet kunnen betalen. De mondverzorging is voor veel mensen te duur, wat leidt tot het mijden van een tandarts bezoek met alle gevolgen van dien. Ook veel kinderen bezoeken niet altijd de tandarts, omdat de ouders bang zijn voor de kosten. Veel ouders weten niet dat een tandarts bezoek voor kinderen onder de 18 jaar gratis is. We horen ook steeds vaker dat kinderen soms een jaar met 1 tandenborstel moeten doen en er niet altijd geld is voor tandpasta. 

Hier moeten we iets aan doen,  help je mee? 

 

Vier jaar sparen voor een nieuwe voortand

Er komen meer meldingen van lokale armoedebestrijdingsorganisaties over mensen die hun tandzorg niet kunnen betalen, zo signaleert de landelijke Stichting Armoedefonds. De mondverzorging waar velen van de armsten in de crisis van de afgelopen jaren mee stopten, leidt nu tot uitvallende tanden. Het is een trend die bijna niemand ziet. Neem het verhaal van Hans.

Ongeveer vijf jaar geleden ontdekte de nu 43-jarige Hans van den Bergh uit ’s-Hertogenbosch dat hij drie tanden had die minder gezond waren. Langzaam stierven ze af, een tandartsbehandeling mocht niet meer baten voor zijn twee rotte kiezen en zijn kapotte voortand. Een ervan verwijderde de tandarts, de andere twee trok Hans er zelf maar uit.

Hans heeft weliswaar een ziektekostenverzekering, maar die dekt tandartskosten maar tot een maximum van € 500 per jaar. En dat terwijl een nieuwe voortand € 1400 is. Hij baalt ervan, wil die voortand weer terug zodat hij niet met een gat in zijn mond blijft zitten. ,,Het ziet er niet uit en bovendien slis ik erdoor.‘‘

Er moet wat gebeuren, in ieder geval met één tand; die voorste. Die andere twee tanden dieper in Hans’ mond kunnen wachten. Hans heeft € 11.900 schulden en is honderd procent afgekeurd vanwege psychische problemen. Zijn uitkering loopt via zijn bewindvoerder, die er stap voor stap zijn schuld mee probeert af te lossen. Per week krijgt Hans zestig Euro om eten en kleding van te kopen.

Maar Hans heeft een plan. ,,Als ik heel hard spaar kan jaarlijks € 190 opzij leggen, vier jaar lang. En als ik mijn ziektekostenverzekering dan in het laatste jaar aanpas naar 750 Euro vergoeding, dan kan ik het me na vier jaar net veroorloven. Dan heb ik er in ieder geval één tand. Kan ik me daarna focussen op die kiezen. Maar nu eerst die voortand.‘‘

 

De naam ‘Hans van den Bergh’ is gefingeerd; zijn echte naam is bekend bij de Stichting Armoedefonds in Rosmalen.